مسکن و اجاره

بیشتر تازه‌واردان در ابتدا خانه یا آپارتمان اجاره می‌کنند. برای اجاره‌ی آپارتمان، معمولاً ارائه‌ی کارت شناسایی عکس‌دار، مدرک درآمد، که اغلب حدود ۲٫۵ تا ۳ برابر اجاره‌ی ماهانه است، و انجام بررسی اعتباری لازم است. از آنجا که شما به‌عنوان تازه‌وارد هنوز سابقه‌ی اعتباری در آمریکا ندارید، بهتر است از پیش با گزینه‌های موجود آشنا باشید.

• اگر سابقه‌ی اعتباری در آمریکا ندارید، از صاحب‌خانه یا مدیر ساختمان بپرسید که آیا ودیعه‌ی بیشتر، پرداخت چند ماه اجاره به‌صورت پیش‌پرداخت، یا معرفی ضامن را می‌پذیرند. همراه داشتن مدارک تمکن مالی و صورت‌حساب بانکی هنگام بازدید از ملک می‌تواند به نفع شما باشد.
• بسیاری از درخواست‌های اجاره شامل بررسی اعتباری مرتبط با شماره‌ی تأمین اجتماعی هستند. اگر هنوز شماره‌ی تأمین اجتماعی ندارید، بپرسید آیا می‌توانند به‌جای آن گذرنامه، مدارک تمکن مالی، صورت‌حساب بانکی، یا ودیعه‌ی بیشتر را در نظر بگیرند.
• همیشه ملک را از نزدیک ببینید، یا از فردی مورد اعتماد بخواهید این کار را برایتان انجام دهد. هرگز برای آپارتمانی که از واقعی‌بودن آن مطمئن نشده‌اید، ودیعه واریز نکنید و قرارداد امضا نکنید. کلاهبرداری‌های اجاره‌ای اغلب افرادی را هدف می‌گیرند که از خارج از شهر یا خارج از کشور به‌دنبال اجاره‌ی خانه هستند.
• پیش از امضا، بپرسید چه مواردی در اجاره گنجانده شده است؛ مانند آب، زباله یا گرمایش. همچنین درباره‌ی هزینه‌های جداگانه، مانند پارکینگ، حیوان خانگی، یا هزینه‌ی غیرقابل‌بازگشت درخواست اجاره، سؤال کنید.
• قرارداد اجاره را پیش از امضا با دقت بخوانید. به مدت قرارداد، میزان اطلاع‌رسانی لازم پیش از تخلیه، شرایط تمدید، و هرگونه جریمه‌ی مربوط به فسخ زودهنگام توجه کنید.
• در فهرست کسب‌وکارها می‌توانید به‌دنبال مشاوران املاک ایرانی یا فارسی‌زبان بگردید. این افراد ممکن است در شناخت محله‌ها، آماده‌کردن مدارک، و طی‌کردن مراحل اجاره به شما کمک کنند.